 |
| Carlos Casares |
Carlos F. | No día de hoxe, 22 de novembro, tivo lugar un relevante acto cultural,
organizado pola Fundación Fermín Penzol de Vigo e a Fundación
Carlos Casares, na que se rendeu homenaxe ao noso querido Carlos, por
parte dos dous IES que levan o seu nome en Galicia: o IES Carlos Casares
de Vigo e o de Viana do Bolo. A nosa delegación estaba formada polo
Vicedirector e o Director, e o que é máis importante por tres alumnas:
Alicia Blanco, de 4º de ESO, e Rocío Paéz e Rocío Rodríguez de 2º de
Bacharelato.
Leron, respectivamente, unha carta de Carlos Casares coas
súas lembranzas da etapa vianesa, unha pequena biografía da súa estadía
na nosa vila, e unha carta de despedida do seu alumnado. O feito de
estar nun Salón de Actos cheo, coa Presidencia do Secretario Xeral de
Política Lingüistica da Xunta, non fixo caer nos nervios ás nosas
estudantes, que realizaron unha excelente lectura.
Alá imos!!
“Nunca poderei pagar o que o instituto de Viana fixo pola miña neta”. Non che levaría a contraria nunca e, menos agora, senón o tivera feito moitas veces; na praza, nas rúas de Viana, no instituto e, por última vez; cando remataba agosto, antes de emprender viaxe a Colombia, na nosa despedida no Hospital de Valdeorras. Querida Luzdivina, o instituto e o seu profesorado, só fixo o que ten a obriga de facer, que é traballar duro por todos e por cada un dos seus alumnos e alumnas. Cando Jennifer recibiu, de mans do Conselleiro de Educación, o Premio Extraordinario de ESO á superación persoal, algún xornal chamouche “Abuela Coraje”. Boa forma de referirse a ti, coa que concordo, que reflicte que os méritos fundamentais serán sempre para ti e a túa neta. Ambas sempre estaredes na memoria máis viva do IES Carlos Casares, como dúas mulleres nas que, esa relación entre a familia e a escola que debe caracterizar un sistema educativo que pense en bos resultados, foi firme, permanente, cooperativa e enmarcada nun contexto de emoción e superación.
